Mike Judge'ın yazıp yönettiği 1999 yapımı Office Space, modern ofis hayatının ve bürokrasi kültürünün absürtlüklerini keskin bir mizahla ele alan bir kült komedi filmidir. Film, yazılım şirketinde çalışan ve işinden derin bir memnuniyetsizlik duyan Peter Gibbons'un (Ron Livingston) etrafında döner. Sürekli tekrarlanan iş günleri, anlamsız toplantılar ve sinir bozucu patronları tarafından tükenmişlik noktasına gelen Peter, bir hipnoterapi seansının ardından tüm kaygılarını bir kenara atar ve bu yeni kayıtsız tutumu, hem işinde hem de özel hayatında beklenmedik sonuçlar doğurur. İki meslektaşı Samir (Ajay Naidu) ve Michael Bolton (David Herman) ile birlikte, sistemden intikam almak için sıra dışı bir plan yaparlar.

Oyunculuk performansları filmin bel kemiğini oluşturur. Ron Livingston, ofis kölesi olmaktan kurtulmuş, özgürleşmiş bir karakteri inandırıcı ve komik bir şekilde canlandırır. Gary Cole'un canlandırdığı, gömlek rengi takıntılı ve sinir bozucu patron Bill Lumbergh ise sinema tarihinin en unutulmaz kötü patron karakterlerinden biri haline gelmiştir. Jennifer Aniston, Peter'ın garson sevgilisi Joanna rolüyle filme renk katar.

Office Space, ilk çıktığı dönemde gişede büyük bir başarı yakalayamasa da, zamanla video, DVD ve televizyon gösterimleri sayesinde dev bir kült statüsüne ulaşmıştır. 'TPS Raporları', 'printerı parçalama' sahnesi gibi birçok ikonik anı ve repliği popüler kültüre damgasını vurmuştur. Film, herhangi bir ofiste çalışmış veya bürokrasiyle boğuşmuş herkesin kendinden bir parça bulabileceği, evrensel temalara dokunur.

Mizahı, karakterleri ve ofis yaşamına dair zamanı aşan eleştirileriyle Office Space, sadece komedi değil, aynı zamanda bir sosyal yorum filmidir. İzleyiciyi hem güldürür hem de 'iş hayatı' denen olgunun ne kadar anlamsızlaşabileceği üzerine düşündürür. Ofis hayatının monotonluğundan ve saçmalıklarından bunalan herkesin mutlaka izlemesi gereken, rahatsız edici derecede gerçekçi ve komik bir başyapıt.