The Lost Daughter, Maggie Gyllenhaal'ın yönetmen koltuğuna oturduğu ve Elena Ferrante'nin aynı adlı romanından uyarlanan derinlikli bir psikolojik dramdır. Film, Yunanistan'da tatil yapan orta yaşlı bir profesör olan Leda'nın (Olivia Colman) hikayesini anlatır. Sakin bir plaj tatili, genç bir anne ve kızıyla karşılaşmasıyla beklenmedik bir hal alır; bu karşılaşma, Leda'nın kendi geçmişindeki annelik deneyimlerine dair bastırılmış anılarını ve suçluluk duygularını yüzeye çıkarır.

Olivia Colman, Leda karakterine karmaşık duygusal katmanlar kazandırarak unutulmaz bir performans sergiler. Jessie Buckley ise genç Leda'yı canlandırarak karakterin geçmişini güçlü bir şekilde yansıtır. Dakota Johnson'ın canlandırdığı genç anne Nina da hikayeye eklenen gerilim ve yansıma unsurlarıyla filmin etkisini artırır. Gyllenhaal'ın yönetimi, karakterlerin iç dünyalarını görsel bir şiirsellikle aktarırken, Akdeniz'in parlak atmosferi ile karakterlerin karanlık iç çatışmaları arasında mükemmel bir tezat oluşturur.

The Lost Daughter, anneliğin idealize edilmiş imgelerini sorgulayan, samimiyetle dolu ve rahatsız edici derecede gerçekçi bir film. Geleneksel anne-çocuk ilişkisi anlatılarının dışına çıkarak, ebeveynliğin daha az konuşulan yönlerine cesurca odaklanır. Müzik kullanımı ve sessiz anlar, karakterin içsel karmaşasını hissettirmede oldukça etkilidir. Psikolojik derinliği, güçlü oyunculuk performansları ve sürükleyici anlatımı ile izleyiciyi kendi duygusal geçmişleri üzerine düşünmeye davet eden bu film, modern sinemanın önemli dramlarından biridir ve mutlaka izlenmelidir.